Αποχαιρετισμός στον Γιώργο Μπρουσκάκη

Αντίο, Γιώργο…

Η γνωριμία μου με τον Γιώργο ξεκινάει από τα παιδικά μου χρόνια. Εκείνος, μόλις 25 ετών τότε, εργάζονταν ως σερβιτόρος στις Δημοτικές Επιχειρήσεις του Δήμου μας, συγκεκριμένα στο Αίθριο, στον Ιστορικό χώρο της πόλης.

Αυτός ο άνθρωπος ξεχώριζε ανάμεσα στους άλλους: ήταν σβέλτος, άμεσος και εξαιρετικά υπεύθυνος. Τα δε χαρακτηριστικά του όχι μόνο παρέμειναν, αλλά και ενισχύθηκαν με το πέρασμα των χρόνων.

Τα τελευταία χρόνια, υπηρέτησε το Χαϊδάρι από τη θέση του υπεύθυνου για την Πολιτική Προστασία. Στην τετραετία 2019-2023, συνεργαστήκαμε στενά. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε χιόνια, πλημμύρες, φωτιές και τις προκλήσεις που μας έφερε η πανδημία. Ο Γιώργος ήταν πάντα εκεί, παρών και έτοιμος να συνδράμει. Όχι μόνο στην αντίδραση κατά τη διάρκεια κρίσεων, αλλά και στην πρόληψη, δουλεύοντας συστηματικά και αθόρυβα προκειμένου να διασφαλίσει ότι δεν θα φτάναμε ποτέ στο σημείο του κινδύνου.

Πριν από περίπου 1,5 χρόνο, σε μια συνάντησή μας στον χώρο “Θεσσαλοί” στο Βοτανικό, μοιράστηκε μαζί μου τις ανησυχίες του και την απογοήτευσή του για κάποιες καταστάσεις και πρόσωπα. Μου δήλωσε πως σκεφτόταν σταδιακά να αποσυρθεί από τις υποχρεώσεις του. Δεν μπόρεσα να τον πιστέψω, καθώς ήξερα πόσο αφοσιωμένος ήταν στην πόλη του. Ο Γιώργος δεν μπορούσε να μένει αδρανής. Για αυτόν, το Χαϊδάρι ήταν σαν ένα κομμάτι της ψυχής του, και πάντα έβλεπε τον εαυτό του ως τον φύλακα του.

Δυστυχώς, η ζωή είχε άλλα σχέδια για εκείνον. Πριν από δύο-τρεις μήνες, στο Αττικό Νοσοκομείο, σφιχταγκαλιαστήκαμε και δώσαμε ραντεβού «στις επάλξεις». Δυστυχώς, ο Γιώργος δεν τα κατάφερε.

Η απώλειά του είναι μεγάλη και τα θερμά μου συλλυπητήρια απευθύνονται στην οικογένειά του, και ιδιαιτέρως στις δύο αδελφές του, οι οποίες του στάθηκαν μέχρι την τελευταία στιγμή.

Υ.Γ. Μια βράβευση από τη διοίκησή μας ήταν το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε προς τιμήν του. Αντίο, Γιώργο. Σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες.